Халуциногени дроги и нивни ефекти

LSD

Oд халуцинации до губење на лично чувството за себе, ефектите од ЛСД се одамна познати. Халуциногената дрога ЛСД, ја пронашол швајцарскиот научник Алберт Хофман во 1938 година, од ерготамин кој се добива од вид на габи кои ги има на житни култури. На почеток се користела како терапевтски лек, но заради зголемената употреба надвор од медицински цели, во 1967 година е прогласена за илегална дрога. Оттогаш, ефектите од ЛСД не биле дополнително обработени со помош на нови техники на снимање на мозокот, сè до неодамнешното истражување, кое благодарение на современата технологија, објаснува што точно му се случува на мозокот под дејство на ЛСД.

Во врска со делувањето на ЛСД, познато е дека кога мозокот халуцинира, инхибирањето на серотонинот во длабоките мозочни структури, доведува до состојба на визуелни и акустични халуцинации. Она што не е познато, е начинот, односно како делува и кои мозочни врски се активираат. На овие прашања, одговори тимот на научници од Кралскиот колеџ во Лондон, кои што спроведоа истражување врз 20 здрави волонтери. Волонтерите, во името на науката, се согласиле еден ден да примат 0,075 милиграми ЛСД, а другиот ден плацебо. Нивната мозочна активност била набљудувана и биле направени магнетни снимки.

Со користење на три различни техники на снимање на мозокот, научниците го мереле протокот на крв во мозокот, функционалните врски во и помеѓу мозочните врски, како и следење на мозочните бранови на волонтерите.

Placebo vs. LSD

Во нормални услови, информациите од очите се обработуваат во задниот дел на мозокот, наречен визуелен кортекс. Кога волонтерите биде под дејство на ЛСД, многу додатни мозочни делови се вклучиле во визуелната обработка, а не само визуелниот кортекс, или како што истакнува д-р Робин Кархарт-Харис, предводникот на истражувањето, волонтерите „гледале со затворени очи“, односно гледале нешта од нивната имагинација.

Резултатите покажале дека двете компоненти на мозокот кои што нормално остваруваат силна комуникација, во случај на ЛСД, не се поврзуваат. Додека ЛСД ја намалува стабилноста и поврзаноста на добро познатите мозочни врски, во исто време ја зголемува поврзаноста помеѓу други мозочни делови кои што најчесто не се поврзуваат. Со истражувањето се идентификувале мозочните процеси, а во исто време се одреди и невробиолошката основа на она што се нарекува его или самосвест.

Доколку, условно кажано, се изгуби егото, тогаш се губи и чувството за индивидуалност и идентитет. Ова објаснува зошто ЛСД се поврзува со нереални претстави и чувството на „едно“ со Универзумот.

Исто така, истражувачите дознаа дека ефектите од ЛСД се слични со ефектите од други халуциногени дроги како псилоцибни печурки (познати како магични печурки) и ајахуаша (комбинација од билки кои што предизвикуваат халуцинации).

LSD

Халоциногените дроги влијаат врз способноста на сваќање. Луѓето кои земаат вакви дроги може нештата да ги гледаат или слушаат на искривен начин. Чувствата стануваат збркани, особено чувствато за време, звук и боја.

ЛСД е типичен претставник на групата на големи халуцинаторни дроги. Има силно дејство врз процесите на мислење, врз перцепциите и состојбите на свеста.На нелегалниот пазар се јавува во форма на мини таблети, ЛСД импрегнирана мека хартија, желатински фолии, на кои се насликани Бетмен, Супермен, Мики Маус и др.

Дејство

Внесен во организмот ЛСД предизвикува низа телесни и психички промени. Почетните ефекти се со појава на непријатни чувства на исчекување, немотивиран страв со тресење, нагон за повраќање, вртоглавица, главоболка, срцебиење, проширени зеници. Потоа, се јавува целосна конфузија на сетилата, отсуство на контрола, неможност да се управува со постапките по волја; чувство на бестежинска состојба. Како најдоминантен знак се промените на сетилата, како: визуелни халуцинации во форма на богато колорирани пејсажи, доживување дека е звукот со боја, искривени доживувања на времето, менување на вредносните системи и сл. Дејството трае со часови, а некогаш и со денови.

Останатите ефектите на халуциногени дроги се мошне различни и е тешко да се предвидат. Некои од нив може да бидат:

  • Чувство на ненадеен студ или жештина
  • Проширени зеници
  • Губење на апетитот, стомачни грчеви или гадење
  • Зголемена активност, зборливост и смеење
  • Паника и чувство на прогонување (параноја)
  • Долгорочно “гледање слики” од минатото

Извор:

АВТОРОТ

Filip Fidanovski

Filip is a Narconon Graduate who is now working as a Marketing and Promotions Manager at Narconon Balkan

НАРКОНОН БАЛКАН

ЕДУКАЦИЈА И РЕХАБИЛИТАЦИЈА ОД ДРОГА

Добијте помош сега
ЈАВЕТЕ СЕ НА